Nadat je dit hebt gelezen ben ik geen onbekende meer voor jou.

In 1992 ben ik geboren en hebben mijn ouders mij Martina Mellisa Gangelhof genoemd. Als je mij vraagt of ik deze naam zelf zou hebben gekozen voor mijn kind, dan zou ik jaren geleden hebben gezegd dat ik graag een andere naam zou hebben gehad, omdat Martina altijd Martine wordt. Tegenwoordig ben meer gesteld op mijn naam, vermoedelijk omdat ik het inmiddels al zo’n tijd heb dat ik er aan gewend ben geraakt. En daarnaast vermoed ik dat de meeste mensen dit van hun eigen naam vinden en dat stelt mij dan weer enorm gerust.

Ik ben geboren in een klein dorp van circa 3000 inwoners in de provincie Drenthe. genaamd Nieuw- Weerdinge. In dit dorp is het ons kent ons en er heerst een doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg mentaliteit. Een klein dorp waarin je , als je een zere teen hebt, je in het begin van het dorp ook echt een zere teen hebt, maar aan het eind van het dorp in een ambulance richting het ziekenhuis bent gebracht met een ernstige klapvoet. Ondanks het feit dat je aan het einde van het dorp een klapvoet had, was het voor mij als kind een veilige plek waarin iedereen elkaar kende en vriendjes en vriendinnetjes nooit ver weg woonden.

Tegenwoordig woon ik samen met mijn vriend in de “grote stad” Emmen. Ik zeg stad, omdat de mensen woonachtig in Emmen altijd weer opperen dat het een dorp is.  Prima stad dorp mij is het om het even ik woon er in ieder geval. Een van mijn grote passies is reizen. Ik ben zo’n type dat tijdens haar vakantie al nadenkt over waar de volgende vakantie naar toe gaat, tot ergernis van mijn vriend. Vakantie is voor mij niet het tot rust komen, want dat gaat voor mij niet op. Ik kom niet of nauwelijks aan mijn rust op vakantie, omdat ik alles wat de vakantiebestemming te bieden heeft wil zien. Dat betekent voor mij vroeg opstaan en zoveel mogelijk plekken bezoeken. De energie die ik stop in het zoeken naar fijne plekken en onbekende weetjes van de bestemming wil ik graag delen met mijn lezers.